Patryk Bajer == Bayger

Na podstawie materiałów z wiki ubuntu oraz pracy Sir_Yaro z forum ubuntu.pl sporządziłem winietkę na CD/DVD xubuntu 7.04. Jak znajdę jeszcze chwilę czasu to zrobię ją w wersji wektorowej przy pomocy Inkscape’a. Póki co do zassania wersja PNG oraz XCF. Obie w rozdziałce oryginalnej, czyli 800×800.

Preview:

Powyższa praca powstała na podstawie innych prac. Mam nadzieję, że nie naruszyłem niczyich praw autorskich. W razie wystąpienia takiej sytuacji proszę o kontakt poprzez komentarz pod wpisem.

Najświeższa wersja znajduje się na forum.ubuntu.pl

Vmware Player to doskonały emulator komputera PC. Jest dostępny za darmo i co najlepsze można go zainstalować bezpośrednio z repozytorium multiverse. Jedynym problemem przy jego używaniu jest fakt, że nie można nim tworzyć nowych maszyn wirtualnych. Mimo że dostępny jest jego starszy brat Vmware Server postanowiłem opisać sposób na ręczne utworzenie maszyny wirtualnej. Poza tym wersja serwerowa nie jest tak łatwo dostępna dla ubuntu (nie ma pakietu AFAIK).

Przepis na maszynę

Jako przykład utworzymy wirtualną maszynę na czystą instalację Feisty Fawna 7.04.

0. Instalujemy Vmware Playera (repozytorium multiverse):

sudo apt-get install vmware-player


1. Instalujemy pakiet qemu (repozytorium universe):

sudo apt-get install qemu


2. Tworzymy katalog na naszą wirtualną maszynę i wchodzimy do niego:

mkdir feisty-clean
cd feisty-clean


3. Za pomocą qemu-img tworzymy obraz dysku twardego (plik vmdk). Przykładowo dla dysku o pojemności 8 GB będzie to:

qemu-img create -f vmdk feisty.vmdk 8G


4. Otwieramy pusty plik konfiguracyjny maszyny wirtualnej:

pico feisty.vmx


i kopiujemy do niego dane o konfiguracji, np.:

#!/usr/bin/vmware
config.version = "8"
virtualHW.version = "4"
scsi0.present = "false"
memsize = "512"
ide0:0.present = "TRUE"
ide0:0.fileName = "feisty.vmdk"
ide1:0.present = "TRUE"
ide1:0.fileName = "auto detect"
ide1:0.deviceType = "cdrom-raw"
floppy0.fileName = "A:"
Ethernet0.present = "TRUE"
displayName = "Ubuntu Feisty Fawn 7.04"
guestOS = "ubuntu"
priority.grabbed = "normal"
priority.ungrabbed = "normal"
ide1:0.autodetect = "TRUE"
floppy0.present = "FALSE"
ide1:0.startConnected = "TRUE"
ethernet0.addressType = "generated"
uuid.location = "56 4d 72 3a d6 ba ac c7-27 b9 4c 2f 18 4f e7 59"
uuid.bios = "56 4d 72 3a d6 ba ac c7-27 b9 4c 2f 18 4f e7 59"
ethernet0.generatedAddress = "00:0c:29:4f:e7:59"
ethernet0.generatedAddressOffset = "0"
tools.syncTime = "TRUE"
uuid.action = "create"
sound.present = "TRUE" # ustaw FALSE aby wyłączyć
sound.virtualDev = "es1371"
checkpoint.vmState = ""


5. Modyfikujemy plik konfiguracyjny do naszych potrzeb. Szczególnie ważne są parametry dotyczące wielkości pamięci RAM (memsize) oraz instalowanego na wirtualnej maszynie systemu (guestOS).

Gdybyśmy chcieli użyć obrazu płyty CD/DVD trzeba podmienić dwie wartości ide1:0:

ide1:0.fileName = "../../ubuntu-7.04-desktop-i386.iso"
ide1:0.deviceType = "cdrom-image"


Ponadto wiele przykładowych plików vmx można znaleźć w sieci, więc można dojść bez większego problemu do czego każda opcja służy. Miłej emulacji!

Efekt naszych zmagań

Przydatne linki:

• Opis opcji plików VMX na Sanbarrow.com
• Różne narzędzia na VM Back
• Inny opis tworzenia maszyny wirtualnej na Forever For Now

Dzisiaj przeprowadziłem operację aktualizacji systemu. Poprzednio używałem ubuntu 6.10 z masą zainstalowanych rzeczy. Od dzisiaj mam już wersję 7.04. Zastanawiałem się przez moment czy by nie zrobić czystej instalki Feisty Fawna z powodu zainstalowanych aplikacji. Najbardziej niepokoił mnie fakt, że używam beryla, vmware i kilku innych aplikacji nie wspieranych przez ubuntu out-of-the-box.

Ku mojemu zaskoczeniu proces aktualizacja przebiegł bezproblemowo i po około 40 minutach miałem gotowy do działania system. Beryl działa, Vmware player działa, wszystkie kodeki działają. Jedyne co po restarcie się pojawiło to popup z informacją, że używam “restricted-drivers” od Nvidii i Vmware’a. Wielkie brawa dla twórców ubuntu! Jestem bardzo mile zaskoczony.

PS. Aktualizację przeprowadziłem z płyty DVD (ubuntu desktop dvd i386).

Ostatnio bardzo dużo czasu spędzam pod Ubuntu. Oczywiście wolnego czasu, gdyż w pracy siedzę pod Windowsem i Visual Studio. Tak czy inaczej w domu używam dwóch systemów: Windows XP i Linux Ubuntu. Największym problemem dla mnie przy takiej konfiguracji było współdzielenie danych pomiędzy oboma systemami. W szczególności problemem była poczta.
Na szczęście znalazłem bardzo proste i eleganckie rozwiązanie. I nie mówię tutaj o używaniu Gmaila. Postanowiłem używać tego samego programu pocztowego zarówno pod Windowsem jak i Ubunciakiem. Mowa o Thunderbirdzie, a konkretnie jego wersji 1.5.x. Okazuje się, że bez większych problemów można współdzielić profil pomiędzy systemami. Pytanie tylko - JAK?

Krok 0: Instalacja i konfiguracja Thunderbirda

Po pierwsze musimy ustalić gdzie nasz profil będzie rezydował. Ponieważ Windows słabo radzi sobie z dostępem do partycji ext* dane do profilu powinny znajdować się na partycji NTFS. Innymi słowy zabawę zaczynamy od zainstalowania Thunderbirda pod Windowsem i skonfigurowaniu go. Przez skonfigurowanie mam na myśli poustawianie kont pocztowych, ale zalecam nie instalować dodatków (add-ons), gdyż mogą sprawiać problemy* pod Ubuntu (jeden u mnie się wysypał). Gdy już Thunderbird nam pięknie śmiga pod Windowsem możemy przełączyć się na Ubuntu.

Krok 1: NTFS pod Ubuntu

Tutaj ostatnio sprawa bardzo się poprawiła. Linux wreszcie dostał bardzo stabilny sterownik dostępu do danych na partycjach NTFS. Nazywa się on ntfs-3g. Instaluje się go dziecinnie łatwo:

sudo apt-get install ntfs-3g

O ile dobrze pamiętam znajduje się on w repozytorium universe. Po jego zainstalowaniu należy już tylko dodać do pliku /etc/fstab odpowiedni wpis. U mnie wygląda on tak:

/media/sda5 ntfs-3g defaults,nls=utf8,umask=007,gid=46 0 1

Po zainstalowaniu Ubuntu koło Windowsa zapewne macie podobny wpis w pliku fstab (poprzedzony UID=xxxx - pominąłem go tutaj, ale go nie kasujcie). Wystarczy podmienić system plików ntfs na ntfs-3g oraz usunąć klauzulę ro (read-only). Po tej operacji i restarcie (lub podmontowaniu) mamy dostęp do partycji NTFS z możliwością zapisu.

Krok 2: Thunderbird pod Ubuntu

Jeśli nie macie zainstalowanego Thunderbirda pod Ubuntu wystarczy komenda:

sudo apt-get install mozilla-thunderbird

Następnie uruchomcie go i stwórzcie pusty profil. W katalogu domowym powinien pojawić się podkatalog .mozilla-thunderbird a w nim plik profiles.ini. To właśnie ten plik zawiera informacje o tym, gdzie są profile pocztowe. Teraz już wystarczy tylko zmienić sekcję [Profile0] w odpowiedni sposób. U mnie wygląda to następująco:

[Profile0]
Name=default
IsRelative=0
Path=/media/sda5/Bayger/Poczta

Wspomnę tylko, że w moim przypadku profil Thunderbirda mam na wydzielonej partycji NTFS z danymi, a nie w Documents and settings. Standardowo jest on właśnie tam. Powinniście go znaleźć w okolicach: C:\Documents and Settings\[User Name]\Application Data\Thunderbird\Profiles\.

No i to właściwie wszystko. Jeśli uruchomicie teraz Thunderbirda to ukaże się Wam poczta dostępna pod Windowsem.
* - okazuje się, że w większości przypadków dodatki działają bez zarzutu (patrz komentarze)